movie info: XVID 720x384 25.0fps 701.1 MB /SubEdit b.4060 (http://subedit.com.pl)/
Przykro mi, że to on siedzi, a nie ja.
To nie nasza wina.
Siedzi, bo to jebany ćpun! To jest tylko twoja wina!
A ja, głupi chuj, chciałem mu pomóc!
- Postawić kolejkę? - Tak.
Wolałbym siedzieć zamiast niego.
Tu, byłem z rodziną i pseudo kumplami, ale czułem się samotny.
Nigdy w życiu.
Byłem na warunkowym, więc państwo zaspokajało mój nałóg.
Trzy mdlące dawki metadonu zamiast heroiny. Było mi mało.
To kropla w morzu potrzeb.
Wziąłem wszystko rano, a do kolejnej działy miałem 18 godz.
Zalewał mnie zimny pot.
Poszedłem do Siostry Przełożonej po działę.
Jedna jebana działa, by złagodzić męki dnia.
- Co pan dziś poleca? - Pańskie ulubione danie.
Bomba!
Stolik ten sam, co zwykle?
- Może pan zapłacić z góry? - Proszę na kredyt.
Kredyt umarł i się śmieje, kto nie płaci, ten nie grzeje.
- Trudno... - Gotówka może być...
ale z takimi jak pan trzeba być ostrożnym.
Może przystawkę? Pieczywko czosnkowe?
Wolę od razu przejść do konsumpcji głównego dania.
Nasz Klient, nasz pan!
Życzy pan sobie taksówkę?
Otwórz oczy! Zbudź się. Słyszysz? Zbudź się!
Nie czuję choroby, ale wiem, że nadchodzi. Bez dwóch zdań.
Jestem niewolnikiem prochów. Zbyt słaby, żeby zasnąć.
Zbyt zmęczony, by nie spać. Choroba jednak nadchodziła.
Pot, dreszcze, mdłości, ból, pragnienie.
Opanowywało mnie nieznane dotąd uczucie.
Masz oczy zielone, oczy niebieskie,
szare oczy. Nie spotkałam nikogo takiego jak ty.
Synu, pomożemy ci.
Zostaniesz, aż wyzdrowiejesz.
- Razem damy radę. - Może...
- powinienem wrócić do szpitala. - Nie!
Żadnego szpitala, ani metadonu.
To ci tylko szkodzi.
Okłamałeś nas. Własną matkę i ojca.
- Zdobądź kompot. - Nie!
Na odwyku jesteś gorszy, niż kiedy brałeś! Nie ma mowy!
Koniec z tym.
- Będziemy cię pilnować. - Doceniam wasz wysiłek,
ale muszę przygrzać!
Ostatni raz, naprawdę.
Jedną jebaną działę!
Skurwiele!
Cholera!
Ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. Wypocisz to gówno.
Jak wrócę i nic się nie zmieni to osobiście ci to wykopię.
Jasne?
Pytanie pierwsze.
Wirus osłabiający układ odpornościowy to...?
- Retro wirus. - Prawidłowo!
To zwykłe chuligaństwo. Nie chcę wybielić siebie, ale...
Przychodzi taki dzień, kiedy trzeba powiedzieć ''nie''.
Po prostu, nie.
Pytanie drugie.
Z którym receptorem limfocytu gospodarza łączy się wirus HIV?
- CD4. - Dokładnie!
To lepsze niż seks, stary. O wiele lepsze.
Ostatnia działa.
Jestem, kurwa, dorosły. Chcę się przekonać.
I przekonam się.
Winny czy niewinny?
To nasz syn.
Świt!
Musisz coś zrobić.
Kręć się kręć, 35.
Niesie się wieść, 66.
Mark, wygrałeś.
Ja to mam fart.
Lata nałogu wśród zarażonych, otoczony przez żywe trupy.
Ocalałem. Wynik negatywny. To pewne.
Kiedy mija ból, zaczyna się walka z depresją i nudą.
Czujesz się podle. Masz ochotę sam się zajebać.
AIDS, ĆPUNY, HOMO.
To ja, Mark.
- Wychodzisz czasem? - Nie.
Oglądasz mecze?
Nie.
Ja też nie.
Zbadałeś się?
Tak.
- Zdrowy? - Tak.
Świetnie.
Przykro mi.
Masz towar?
Jestem czysty.
Pożycz szmalu. Muszę zapłacić komorne.
Dzięki.
Drobiazg.
Drobiazg... Czemu nie.
Łatwo filozofować, kiedy gówno nie krąży we krwi.
- Czego chcesz? - Jesteś zdrowy?
- Tak. - Skończyłeś z tym?
- Dokładnie tak! - Spoko. Tylko pytam.
- Czy to zapach haszu? - Nie.
- Chętnie przysmażę. - To nie hasz.
Ale pachnie jak hasz.
- Jesteś za młoda. - Do czego?
Starzejesz się.
Świat się zmienia, muzyka też. Nawet dragi są inne.
Nie możesz tu tkwić marząc o heroinie i Ziggy Popie.
Iggy Popie.
Nieważne i tak nie żyje.
Żyje. Rok temu Tommy był na jego koncercie.
Potrzeba ci jakiejś odmiany.
To fakt. Potrzebowałem tego. Była tylko jedna możliwość.
- Agencja nieruchomości. - To piękny, wiktoriański dom.
Cichy. Dobry dojazd. Sklepy w pobliżu.
2 sypialnie, kuchnia z jadalnią. Pięknie wykończony i wyposażony.
Dużo szaf. Nowoczesne kible...
za jedyne 325 funtów tygodniowo.
Nieźle się ustawiłem i wiodłem samotnicze życie.
Myślałem czasem o kumplach, ale nie brakowało mi ich.
To miasto chaosu i wielu głupkom udało się tu zbić niezłą kasę.
Mamy, na przykład, piękny dom wiktoriański...
Lubiłem to. Zyski, straty, wadia,
zajęcia, wynajem, podnajem,
podziały, kanty, oszustwa, zrywanie umów.
- Kto ma klucze do Talgarth? - Społeczność
nie istniała, a jeśli nawet to nie zaliczałem się do niej.
Po raz pierwszy w życiu byłem z siebie zadowolony.
Drogi Marku, cieszę się, że masz pracę i mieszkanie.
W szkole wszystko gra. W ciąży nie jestem. Dzięki, że pytasz.
Sick Boy chciał, bym dla niego pracowała. Kazałam mu spadać.
Spud cię pozdrawia.
Przynajmniej tak myślę.
Tommy się nie pojawia.
Begbie'ego pokazali w TV. Gliny szukają go w związku
ze zbrojnym napadem na jubilera. Trzymaj się. Kochająca, Diane.
Francis Begbie.
O, nie.
Napad zbrojny? Z zabawką? To ma być, kurwa, napad zbrojny?
Skandal. Spójrz na to.
To jest czyste srebro? To śmieci! Nowożeńcy inwestują w to gówno.
- Skandal. - Dokładnie!
Zjedzmy jakąś zupę. Głód skręca mi dupę.
Begbie błyskawicznie się zainstalował.
Faje mi wyszli.
To psychol jakich mało, ale jednak kumpel. Co począć?
Obejdź bukmacherów i zrób zakłady.
Sam nie możesz?
Szukają mnie. Nie mogę, ot tak, chodzić po ulicach. Ty idż.
Bad Boy biegnie o 4:40. Stawka 5 funtów.
I kup, kurwa, browar!
Dalej, Bad Boy! Dalej, dalej.
Płacili 16 do 1 . Za wygraną poszliśmy na bibę.
Diane miała rację... Świat się zmienia, muzyka,
narkotyki, nawet ludzie.
Za 1000 lat nie będzie facetów i babek tylko sami onaniści.
Dla mnie bomba.
Szkoda, że Begbie tego nie wie.
Kurwa!
Heteroseksualistami byliśmy zawsze. To sprawa upodobań.
Problem estetyczny, ale przede wszystkim moralny.
Kurwa!
Begbie tego nie pojmie.
Nie jestem ciotą i już!
Mogło być miło.
Ty ćpunie pierdolony!
Jeszcze jeden taki żart, a zostaniesz sopranistką!
Jasne?
Sick Boy znowu zajął się dealowaniem i towarami.
Łączył przyjemne z pożytecznym. Nawiązywał kontakty, jak mawiał,
by w jedną noc zrobić deal swojego życia.
Świetne frytki.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dostałem dobrą cenę. Stary, potrzebuję forsy.
To był mój TV!
Gdybym wiedział, że się wściekniesz odpuściłbym sobie.
I tak był wypożyczony.
Jesz?
- Masz paszport? - Bo co?
Znam faceta, który ma hotel, burdel i świetne kontakty.
Robi interesy na opychaniu paszportów. Da dobrą cenę.
Po co mam go sprzedać?
To tylko propozycja.
Muszę się ich pozbyć. Sick Boy nie zrobił świetnego interesu.
Razem z Begbiem kręcili się myśląc, co by mi zwędzić.
Postanowiłem umieścić ich w najgorszym możliwym miejscu.
Naturalnie, nie płacili czynszu, więc gdy mój szef znalazł takich,
co chcieli, chłopcy poczuli się zagrożeni.
Duże szafy.
Nowoczesne sanitariaty. Jedyne 320 funtów tygodniowo.
I to był koniec.
Mieliśmy jeszcze jeden powód do powrotu. Tommy.
Wiedział, że jest nosicielem, ale nie sądził, że zachoruje.
To było zapalenie płuc, czy rak?
Toksoplazmoza. To rodzaj wylewu.
- Jak to? - Chciał zobaczyć się z Lizzy.
Zabroniła mu przychodzić. Kupił jej prezent, kotkę.
Ale powiedziała mu, co ma z nim zrobić?
''Nie chcę kota'' mówi, ''Wypierdalaj''.
Tommy został z kotem. Domyślasz się, co było dalej.
Dla tych, którzy tu są Thomas odgrywał różne role.
Kociak został sam. Szczał i srał gdzie popadło.
Tommy był naćpany na maxa heroiną albo barbituranami.
Nie wiedział, że zachoruje od kociego gówna.
- Co to właściwie jest? - Groza. To taki wrzód na mózgu.
Kurwa mać! I co dalej?
Miał bóle głowy. Brał herę, żeby je uśmierzyć.
Aż dostał wylewu. Ot tak, kurwa, wylewu.
Wraca ze szpitala i po trzech tygodniach umiera.
Leżał tam bardzo długo.
Sąsiedzi mieli dość smrodu, więc wezwali gliny, by wyważyć drzwi.
Leżał w rzygowinach twarzą do ziemi.
Kotka żyje.
Powstańmy, by powierzyć zmarłego Bogu.
W płaczu twym nigdy cię nie zostawię,
gdy na koniu mym miejsca dla dwóch.
Wskakuj, Tommy, Śmierć ci obłaskawię,
koń uniesie nas razem tu.
Kiedyś tam będziemy żołnierzami,
żywe konie będą z nami szły.
I ciekawe, czy wtedy wspomnisz,
czas gdy mali byliśmy my.
Za Tommy'ego!
Powiedziałeś mu?
- Ty mu powiedz. - Co?
Jest ten kumpel Swanneya. Wiesz, ten Mikey Forrester?
Ma trochę towaru.
- Mnóstwo towaru. - Ile?
Dwa kilogramy. Tak przynajmniej mówi.
Upił się w porcie tydzień temu. Poznał dwóch rosyjskich matrosów.
Mieli towar i chcieli go upłynnić.
Gdy wstał rano, krew go zalała, bo zrozumiał, co zrobił.
Chciał się tego pozbyć.
- I co? - Przyszedł do mnie.
Powiedziałem, że kupię, za rozsądną cenę,
bo mam znajomego dealera w Londynie.
Wróciliśmy z pogrzebu Tommy'ego, a ty wciskasz mi towar?
Za ile?
- Cztery patyki. - Nie macie tyle.
- Brakuje nam dwójaka. - Współczuję.
- Wiemy, że masz oszczędności. - Ale nie tyle.
Gówno prawda!
Widziałem wyciąg z konta.
Pierdol się!
Masz 2133 funty.
Dwa kilogramy to jakieś 10 lat!
Forrester, marynarze... W co wy się, kurwa, pakujecie?!
Ty już garowałeś. Podobało się? Chcesz wrócić?
Chcę pożyczyć szmalec.
Jak będziemy cicho, to nikogo nie dupną.
Wciąż myślałem o tym, co może się stać w Londynie.
O rzeczach i pomysłach, których nikomu nie chciałem powiedzieć.
Nie powiedzieli mi, że towar trzeba sprawdzić.
Begbie nie ufał Spudowi, a Sick Boy był zbyt ostrożny.
Musiałem zakasać rękawy i zrobić, co do mnie należało.
Dobry towar. W pizdu, jaki dobry!
Towar pierwsza klasa. Przed powrotem walnąłem jeszcze raz.
Tylko raz. Za stare czasy.
I żeby wkurwić Begbiego. Lał po nogach ze strachu.
Najgorszy numer, jaki mogłem mu wywinąć.
Zadawał się z największymi pojebami w mieście.
Wiedziałem, co myślał.
Oleje nas w razie kłopotów. I tak musiał to zrobić.
Po tym napadzie, gdyby złapali go z towarem, dostałby 15-20 lat.
Begbie to twardziel, ale nie na 20 lat za kratkami.
Miała to być ostatnia działa, ale ostatnia działa niejedno ma imię.
Jaka miała być ta?
Masz karty?
Co?
Mówiłem, byś o nich pamiętał!
Nie wziąłem.
Bez kart zanudzę się na śmierć.
Przepraszam.
- Przepraszam gówno da. - Czemu ty nie wziąłeś?
Bo prosiłem ciebie, pedale!
To twoi kumple?
Tak, mówiłem ci o nich.
- On też jest? - Jest.
Nikt was nie śledził?
Nikt.
Wiedział, że jesteśmy frajerami, którym trafił się lepszy biznes.
Panowie wybaczą...
Ile za to chcecie?
20 tysięcy.
Wart jest co najwyżej 15.
Ciężka sprawa.
Po co się targować? Co z tym zrobimy, jak nie kupią?
Puszczać na ulicy? Ni chuja!
No to 19.
Nie mogę wam tyle dać.
No to, kurwa, 16.
Niech będzie, kurwa, 16.
Oto pieniądze dla was.
Dwa, cztery...
Stanęło na 16.000. Miał o wiele więcej, ale...
lepsze to, niż nic.
Dziękuję. Interesy z wami to czysta przyjemność.
Nic, kurwa, dziwnego.
Przez chwilę czułem się świetnie. Byliśmy jak przyjaciele.
To są wielkie chwile, ale nie trwają długo.
Krócej niż wydanie 16.000.
Jakie masz plany, Spud? Zainwestujesz, czy jak?
- Może jakąś wysepkę? - Za 4 kawałki?
Palemka, kilka skał i ściek.
Nie wiem. Chcę dać coś mamie.
Kupię dobrego proszku.
Żadnego syfu. Potem przygrucham jakąś fajną laskę.
- Przeruchasz ją na wylot? - Nie, stary. Będę ją kochał.
Ale nie pogardzę gorącą dupcią jakiejś żydowskiej księżniczki...
- Ty pajacu! - albo katoliczki.
Lepiej oddaj szmal, jak chcesz go przepierdolić.
- Teraz postaw kolejkę. - Już stawiałem.
- Ja też. - Teraz ty.
- Dobra. Jeszcze raz to samo. - Idę się odlać.
- Oby tylko forsa nie wsiąkła. - Właśnie mieliśmy się urwać.
- Wszędzie was dorwę! - Nie dogonisz nasz, palancie.
- Pogadamy, jak wrócę. - Jak wrócisz będę wiał z forsą.
- Zajebałbym. - Wierzę ci.
No to jak?
Co?
Powaga?
Nie wiem? Jak myślisz?
- Ciągle tu jesteście. - Nie ucieklibyśmy kumplowi.
Ja bym uciekł.
Gdzie Franco?
- Kurwa mać! - Wybacz.
- Odkupię ci browar. - Oblałeś mi ciuchy, złamasie!
Nie chciałem.
- To mnie nie wysuszy, cioto! - Daj spokój. Przeprosił cię.
Sram na takie przeprosiny!
Zjazd! Nie umiesz trzymać kufla to spadaj i odpierdol się!
Nie rób tego!
O, kurwa!
- Pięknie, kurwa, pięknie! - Stul pysk!
- Pociąłeś mnie! - Po coś się wtrącał?!
Ktoś jeszcze ma wonty?!
Ty?
Rent, kopsnij szluga.
- Chodżmy, Franco. - Muszę iść do szpitala!
Ni chuja! Zostajesz!
Dawaj tego szluga!
Torbę też.
Tłumaczyłem to sobie na wszystkie sposoby.
Nic wielkiego. Mała zdrada.
Razem dorastaliśmy,
a ja ich wycyckałem. Begbiego i tak olewałem.
Sick Boy zrobiłby to samo, gdyby wpadło mu to do głowy.
Spuda było mi żal. Nigdy nikomu nie zrobił krzywdy.
Drań!
Dorwę cię, kurwa!
Otwierać!
Dlaczego to zrobiłem?
Mam milion odpowiedzi. Niestety fałszywych. A poważnie,
to jestem złym człowiekiem. Muszę się zmienić.
Więcej czegoś takiego nie zrobię. Sprzątam po sobie i w drogę.
Wybieram życie. Nie mogę się już doczekać.
Będę jak inni.
Praca, rodzina, zajebisty TV, pralka, samochód, kompakt,
otwieracz do puszek, dobre zdrowie, dobre żarcie,
ubezpieczenie, kredyt, dom, sportowy ubiór i torba
garnitury, samodzielność, teleturnieje, niejadalne żarcie
dzieci, spacery, etat, golf, czysty wóz, szafa swetrów.
Święta z rodziną, emerytura, zwolnienie podatkowe,
pogodna starość i życie... aż do śmierci.